به نظر می رسد بحث آمادگی جسمانی - به عنوان موضوعی مستقل از تربیت بدنی - از سال مقدمه میان آمده است و آن زمانی است که فردریک راند راجرز مدیر بخش بهداشت و تربیت در دپارتمان آموزش و پرورش ایالت نیویورک، شاخص های آمادگی جسمانی (PFI" را معرف و آن را در مدارس ایالت نیویورک به اجرا گذاشت. این آزمون که دو عنصر اصد جسمانی یعنی قدرت عضلانی و استقامت عضلانی را می سنجید، دختران و پسران قوی و ضعف هم متمایز می کرد، لذا معلمان تربیت بدنی موظف شدند که سطح آمادگی جسمانی دانش آمون ضعیف تر را ارتقا دهند. دورنمایی که در اینجا ارائه می شود، صرفا یک گزارش تاریخی نیست و ضمنا قصد ندارد تا منابع تاریخ آمادگی جسمانی را به صورت نظام مند شناسایی و ارزیابی کند، بلکه گزارشی مشاهده ای از فردی به نام هاری سون کلارک است که آموزگار تربیت بدنی بوده و مدت زیادی با این موضوع آشنایی داشته است. این گزارش در واقع حاصل نیم قرن مشاهدات کلارک از رویدادها، تمایلات و آثار مربوط به این زمینه آمادگی جسمانی است و محور گزارش، که حاصل تجربیات شخصی وی نیز هست، عمدتا به نحوه شکل گیری، گسترش و رشد آمادگی جسمانی در مدارس و دانشگاه ها می پردازد (۲۱).
۲ - ۱ سیر توجه به آمادگی جسمانی پیش از سال های ۱۹۲۰
نما پستان ها و ...
در ایالات متحده، آمادگی جسمانی پایه و اساس تربیت بدنی است. عموما وقتی از تربیت بدنی ص حبت می کنند، طرح آن را به پیش از جنگ جهانی اول نسبت می دهند، هر چند که بنا به شواهدی پیشینه این مباحث به اوایل دهه ۱۹۰۰ بر می گردد لیکن شواهد به شرح زیرند: ١- مدرسه راوند هیل واقع در نورت همپتون ماساچوست در سال ۱۸۲۵ و دانشگاه هاروارد در سال ۱۸۲۹ از نخستین مدارس و دانشگاه هایی هستند که مراکز ورزشی در آنجا آغاز به کار کرده اند. ن ه وسایل، فعالیت ها و روش های مورد استفاده در این مراکز ورزشی از سیستم ورزشی جان از آلمان اقتباس شد. هدف اصلی این سیستم، رشد و تکامل ارگانیسم بدنی (جسمانی) بوده است.
۲- اقتباس دیگر به تربیت بدنی اروپایی بر می گردد. در حالی که سیستم اول (سی شد، ولی این سیستم (سیستم لینگ) در اواخر قرن نوزده به تربیت بدنی اروپایی بعنی سیستم سوندی با لینک (سیستم ورزش های پزشکی) که سیستم اول (سیستم جان) حول و حوش سال ۱۸۵۰ مورد استفاده پزشکان وانع يستم لینگ) در اواخر قرن نوزدهم مورد استفاده معلمان تربیت بدنی قرار و نرمش ها که از این سیستم نشأت گرفته اند، برای پرورش و آماده سازیعضلات بدن استفاده می شده اند. ۳- بین جنگ دا۔ پزشکی بودند (۲۲). این پزشکان بد بی داخلی آمریکا و جنگ جهانی اول، بیشتر پیشگامان تربیت بدنی از دانش آموختگان حرفه. (۲۲). این پزشکان به این دلیل به تربیت بدنی، که در آن زمان به آن تمرینات جسمانی دیدن علاقه مند شده بودند که می گفتند فعالیت های مناسب جسمانی تأثیر بالقوه ای در پیشگیری از دارد. باوجوداین، هرچند آمادگی جسمانی موضوع اصلی بود، آنها پی برده بودند که دست بادنی در ارتقای توانایی های ذهنی، احساسی و اجتماعی نیز کارایی دارد.
. می دانیم که یکی از مشکلات عمده کشورهای مختلف از جمله آمریکا در جنگ جهانی اول، | و نبودن سربازان به لحاظ جسمانی بوده است که همین امر سبب شد تا در مؤسسات آموزشی تاسر ایالات متحده، توجه فراوانی به تربیت بدنی شود. تا قبل از این زمان، تنها در سه ایالت امریکا، پست بانی در مدارس اجباری بوده است. سیر رشد و توسعه تربیت بدنی موجب شد تا در سال ۱۹۳۲، ۳۹ ایالت چنین قانونی را وضع کنند و بدین ترتیب ۹۰ درصد جامعه تحت پوشش تربیت بدنی قرار گرفت. ضمنا کالج ها و دانشگاه های سرتاسر کشور نیز مشابه چنین قانونی را نیز بنا نهادند. مسلما سابقه و تاریخچه آمادگی جسمانی با پیدایش بشر باز می گردد، اما منابع علمی ثبت شده به سال ۱۸۲۵ باز می گردد؛ و شکل فعلی آن را سال ۱۹۲۵ اعلام نموده اند. در این سال در کشور آمریکا، آمادگی جسمانی به عنوان بخشی از تربیت بدنی به طور مستقل مورد توجه قرار گرفت که آزمون آن مشتمل بر ارزیابی دو قابلیت قدرت و استقامت عضلانی بود. معلمین تربیت بدنی در مدارس، با اجرای این دو آزمون نسبت به سنجش آمادگی جسمانی دانش آموزان اقدام و طبق نتایج حاصل، برای ارتقاء سطح آمادگی جسمانی دانش آموزان ضعیفتر برنامه ریزی می کردند (۱۱). از طرفی دیگر، در اروپا نیز نشانه هایی از پرداختن به موضوع آمادگی جسمانی مطرح بود. در سال ۱۸۵۰ پزشکان اروپایی با استفاده از سیستمی که به جان ۱ معروف بود و در کشور آلمان طراحی و به اجرا درآمد، برای تقویت و آماده سازی عضلات بدن افراد استفاده می کردند.
-500x500.jpg)
-230x250.jpg "کتاب فیزیولوژی در بیماری های قلبی_عروقی")
